( 1 ) 21 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود :
هيچ بندهاى نيست كه آيهء آخر كهف را بخواند جز اينكه در هر ساعتى خواهد ، از خواب بيدار شود .
( 2 ) 22 - از سعيد بن يسار ، گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم :
آزاد كردهء توبه نام سليم ياد آور شده كه از قرآن جز سورهء يس را در حفظ ندارد ، شب برخيزد و آنچه قرآن ياد دارد بخواند تا به پايان رسد ، آيا آنچه را خوانده باز خواند ؟ فرمود : آرى ، باكى ندارد .
( 3 ) 23 - از سالم بن سلمه ، گويد : مردى براى امام صادق ( ع ) چند كلمه از قرآن خواند كه من گوش مىكردم و نبود به روشى كه مردم مىخوانند ، امام صادق ( ع ) به او فرمود : از اين قرائت خوددارى كن و چنان قرائت كن كه مردم امروزه قرائت مىكنند تا امام قائم ( ع ) ظهور كند و هر گاه امام قائم ( ع ) ظهور كرد ، كتاب خدا عز و جل را بر حدّ و قرار خود مىخواند و آن مصحفى را كه على ( ع ) نوشته بود بيرون آورد و فرمود : على ( ع ) اين مصحف را براى مردم بيرون آورد هنگامى كه از آن فراغت يافت و آن را نوشت و به آنها فرمود : اين است كتاب خدا عز و جل چنانچه آن را نازل كرده است بر محمد ( ص ) و من آن را از دو لوح فراهم آوردم ، در پاسخ او گفتند : هم اكنون در نزد ما مصحفى است كه همهء قرآن در آن گرد آمده است و ما نيازى بدان نداريم ، پس فرمود : هلا به خدا سوگند آن را پس از امروز خود نخواهيد ديد تا هرگز همانا بر
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 475
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤٧٥