حمد بر هيچ دردى هفتاد بار خوانده نشود جز اينكه آرام گردد .
( 1 ) 16 - معاوية بن عمّار از امام صادق ( ع ) ، فرمود كه :
اگر حمد را هفتاد بار بر مردهاى بخوانند و جان به تنش برگردد شگفت نباشد .
( 2 ) 17 - از سليمان جعفرى از ابى الحسن ( ع ) گويد : شنيدمش مىفرمود : هيچ كس نباشد كه از دوران كودكى تعهّد كند كه در هر شب
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
و
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
را هر كدام سه بار و
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
را صد بار بخواند ، و اگر نتواند
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
را پنجاه بار بخواند ، جز اينكه خدا عز و جل هر گونه نزول و تعرّض كودكى و مرض تشنگى و فساد معده و جوشش خون را از او دفع كند تا وقتى بدان مواظبت كند تا پير شود ، و اگر خود را پابند آن كند يا ديگرى او را بر آن وادارد تا روزى كه خدا عز و جل جانش را بگيرد ، محفوظ بماند .
( 3 ) 18 - از حسين بن احمد منقرى گفت : شنيدم امام كاظم ( ع ) مىفرمود :
هر كه يك آيه از قرآن را براى خود كافى شناسد از شرق و غرب ، او را بس باشد [ هر گاه با عقيده باشد ] .
( 4 ) 19 - از مردى از امام صادق ( ع ) براى حفظ فرمود :
يك كوزهء تازه بگير و در آن آب كن و سى بار
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
را بر آن بخوان و سپس آن را در آويز و از آن بنوش