نيست و برخى باشند كه قرآن مىخوانند تا در نماز شب و روز خود از آن سود برند .
( 1 ) 2 - امام صادق ( ع ) فرمود :
هر كه يك سوره از قرآن را فراموش كند ، براى او در صورتى زيبا و درجهاى بلند در بهشت نمودار شود و چون آن را بيند گويد : تو چيستى وه چه زيبائى كاش تو از آنِ من بودى ؟ در پاسخش مىگويد : آيا تو مرا نمىشناسى ؟ من فلان سورهام و اگر مرا فراموش نكرده بودى ، تو را به اين درجه بالا مىآوردم .
( 2 ) 3 - از يعقوب احمر ، گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : من بدهكارى بسيارى دارم و تا آنجا اندوه و پريشانى به دلم راه يافته كه قرآن را از دستم ربوده است و فراموشم كرده ، امام صادق ( ع ) فرمود : قرآن ، قرآن ، راستى كه يك آيه از قرآن و يك سوره از آن روز قيامت مىآيد تا هزار درجه بالا مىرود ، يعنى در بهشت و مىگويد : اگر تو مرا با خود نگهداشته بودى تو را به اين مقام مىرسانيدم .
( 3 ) 4 - از ابن يعفور ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود :
مردى كه سورهاى را مىداند و سپس فراموش مىكند يا ترك آن مىكند و به بهشت مىرود ، آن سوره از سوى بالا سر مىكشد در زيباترين صورتى و به او مىگويد : مرا مىشناسى ؟
جواب مىدهد :
نه ، او مىگويد : من فلان سورهام ، مرا به كار نبستى و از دست گذاردى ، هلا به خدا اگر مرا به كار بسته بودى هر آينه
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 411
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤١١