بسم اللَّه و باللَّه و من اللَّه و الى اللَّه و في سبيل اللَّه و على ملة رسول اللَّه
، بار خدايا خود را به تو تسليم كردم و بس و به سوى تو رو كردم و بس تو را پشتيبانِ خود ساختم و بس و كارم را بس به تو واگذاردم ، بار خدايا مرا به ايمان نگهبان باش از پيش رويم و پشت سرم و از سمت راست و چپم و از بالاى سر و زير پايم و از هر سو كه هستم ، بحول و قوت خود از من دفاع كن زيرا حول و قوتى نباشد جز به تو .
( 1 ) 11 - از امام صادق ( ع ) كه : مردى به من گفت :
چون در ربذه ( آرامگاه ابو ذر غفارى در آنجا است ) نزد ابى جعفر ( منصور عباسى ) وارد شدى چه ذكرى گفتى ؟
فرمود كه : گفتم : بار خدايا تو از هر چيز كفايت كنى و چيزى از تو كفايت نكند ، كفايت كن از من به آنچه خواهى و هر گونه خواهى و از هر سو خواهى و از هر جا خواهى ( هر زمانى خواهى خ ل ) .
( 2 ) 12 - از على بن ميسر گويد : چون امام صادق ( ع ) نزد ابى جعفر منصور وارد مىشد ، ابو جعفر يكى از غلامان خود را بر سر او واداشت و به او گفت : چون وارد شد گردنش را بزن ، و چون امام صادق ( ع ) وارد شد به منصور نگاهى كرد و زير لب سخنى گفت كه ندانست چه بود ! و سپس اين جمله را آشكارا گفت : اين كسى كه از همه خلق خود كفايت كنى و كسى از او كفايت نتواند شرّ عبد اللَّه بن على را از من دفع كن . فرمود : ديگر چشم منصور غلامش را نمىديد
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 273
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٧٣