( 1 ) 30 - از عبد اللَّه بن ابراهيم جعفرى گويد : از أبو الحسن ( ع ) شنيدم مىفرمود : چون به شب رسى و بنگرى خورشيد در نهان شدن و پشت دادن است بگو : «
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
، سپاس از آنِ خدا است كه فرزندى برنگرفته و شريك ملكى ندارد ، سپاس از آنِ خدا است كه وصف كند و وصف نشود و بداند و دانسته نشود ، بداند خيانت ديده ما را و آنچه نهان است در سينهء ما ، پناه برم به وجه اللَّه الكريم و به اسم اللَّه العظيم از شرّ آنچه در شب است و در روز است و از شرّ ابى مره ( كنيهء شيطان است ) و آنچه بزايد و از شرّ تباهى و هوس رانى بيهوده و از شر آنچه وصف كردم و نكردم ، و سپاس از آنِ پروردگارِ جهانيان است » يادآور شد كه اين دعا وسيلهء امان از درنده و از شيطانِ رجيم و از ذريهء او است .
فرمود كه امير المؤمنين ( ع ) مىفرمود : در آغاز صبح تا سه بار
سبحان اللَّه الملك القدوس
، بار خدايا به تو پناه برم از زوال نعمتت و ديگرگونى عافيتت و از بلاى ناگهانت و از دچار شدن به بدبختى و از شرّ آنچه در كتاب سابقه دارد ، بار خدايا از تو خواستارم به عزت ملكت و سختى نيرويت و بزرگوارى سلطانت و به قدرتى كه بر آفريدههاى خوددارى .
( 2 ) 31 - از امام صادق ( ع ) فرمود : دعاء پيش از بر آمدن آفتاب و پيش از غروب آن روشى است ثابت و واجب هنگام سپيدهدم
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 197
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٩٧