حمد و سپاس ، تو را سپاس گويم و از تو يارى جويم و توئى پروردگارم و منم بندهء تو ، صبح كردم بر عهد تو و وعدهء تو و به وعدهات ايمان دارم و به عهدت وفا كارم تا بتوانم و نيست جنبشى و نه توانى جز به خدا يگانه است شريك ندارد ، و گواهم كه محمد ( ص ) بنده و رسول او است ، من صبح كردم به فطرت اسلام و كلمهء اخلاص و ملت ابراهيم و دين محمد بر اين عقيده زنده بمانم و بميرم ان شاء اللَّه ، بار خدايا تا مرا زنده دارى زنده بدار بدان و مرا بر آن بميران و چون مبعوثم كنى بر آن مبعوث كن و من مىجويم به وسيلهء آن رضاى تو و پيروى از راه تو را ، تو را پشتيبان خود ساختم و كارم را به تو واگذاردم ، آل محمد پيشوايان منند و ديگرى پيشواى من نيست ، از آنها پيروى كنم و آنها را دوست و سرپرست دانم و بدانها اقتداء نمايم ، بار خدايا آنان را در دنيا و آخرت دوستان من ساز و مرا توفيق ده تا با دوستان آنها دوستى كنم و با دشمنانشان دشمنى كنم در دنيا و آخرت و مرا به صالحان ملحق ساز در حالى كه پدرانم با آنان باشند ( يعنى پدرانم را هم از صالحين مقرر فرما ) .
( 1 ) 22 - به امام صادق ( ع ) گفت : به من چيزى بياموز كه در آغاز صبح و شام بگويم ، فرمود : بگو سپاس از آن خدا است كه مىكند آنچه را مىخواهد و نمىكند ديگرى آنچه را مىخواهد ( يعنى بر او بايست نيست ) سپاس از آن خدا است چنانچه خداوند دوست دارد كه سپاسگزارى شود ، سپاس از آن خدا است چنانچه او را شايد ، بار خدايا مرا در آور در هر خيرى كه محمد و آل محمد را در آن در آورى و مرا برآور از هر بدى كه محمد و آل محمد را از آن برآوردى و صلى اللَّه على محمد و آل محمد .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 189
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٨٩