آنها را ببر نزد نگهبانانِ گنجينههاى گفتارِ مؤمنان زيرا اينها گنجور كلماتند تا آنها را در دفتر گنجينهها بنويسند .
( 1 ) 15 - از امام صادق ( ع ) كه :
چون صبح كنى بگو : بار خدايا من به تو پناه برم از شرّ آنچه آفريدى و بر آوردى و جان بخشيدى در همهء بلاد و عباد خودت ، بار خدايا من از تو خواهم به والائى و زيبائى و بردبارى و كرمت چنين و چنان ( يعنى حاجات خود را ذكر كند ) .
( 2 ) 16 - از امام صادق ( ع ) فرمود : على ( ع ) را شيوهء اين بود كه هر گاه صبح مىكرد مىفرمود ( سه بار ) :
سبحان اللَّه الملك القدّوس ،
بار خدايا راستى من به تو پناه برم از زوال نعمت و دگرگونى عافيت و به ناگاه رسيدن بلايت و از دچار شدن به بدبختى و از شرّ هر آنچه در شب پيش آمده ، بار خدايا من از تو خواهم به حقّ عزّت ملكت و شدّت نيرويت و به وسيلهء تسلط و بزرگواريت و به توانائيت بر خلقت - سپس حاجت خود را بخواه .
( 3 ) 17 - از علاء بن كامل كه : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : پروردگارت را در نهادت ياد آور با زارى و هراس و گفتارِ آهسته ؛ هنگام شب ( بگو ) : نيست شايستهء ستايش جز خدا تنها است ، شريك ندارد از آنِ او است ملك و از آنِ او است سپاس ، زنده كند
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 183
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٨٣