( 1 ) 9 - از شهاب بن عبد ربه گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود :
هر گاه آفتاب بگردد ( بر آيد يا به زوال رسد يا غروب كند ) ذكر خدا عز و جل كن و اگر با مردمى باشى كه تو را باز مىدارند از نزد آنان برخيز و دعا كن .
( 2 ) 10 - از امام صادق ( ع ) فرمود :
سه چيز را پيمبران از هم نسخه گرفتند از آدم تا رسيدند به رسول خاتم ( ص ) كه هميشه هر گاه صبح مىكرد مىگفت : « بار خدايا به راستى من از تو خواستارم ايمانى دلنشين و يقينى واقع بين تا بدانم كه به من نرسد جز آنچه تو بر من نوشتى و مرا بدان چه بهرهام كردى خشنود دار » .
و يكى از اصحاب ما ، آن را روايت كرده است و در آن افزوده است : « تا دوست ندارم تعجيل در آنچه را تو پس اندازى و نه تأخير آنچه را تو پيش اندازى اى زنده ! اى پاينده ! به رحمت تو دادرسى كنم ، همهء كار مرا اصلاح كن و مرا به خودم وامگذار هرگز تا به يك چشم بر هم زدن و صلّى اللَّه على محمد و آله .
( 3 ) 11 - و از امام صادق ( ع ) روايت شده است : « سپاس از آن خدا است كه ملك را دارا است و من بامدادن كردم و بنده و بندهزاده توام و كنيززادهء تو در دست تو ، بار خدايا ! مرا روزى ده از فضل خود ، روزى فراوانى از آنجا كه گمان برم و از آنجا كه گمان نبرم و نگهدارم از آن رو كه خود را نگه مىدارم و از آن رو كه نتوانم خود را نگهداشت ، بار خدايا ! از فضل خودت روزيم ده
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 175
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٧٥