نيست از آنكه از عبادتش تكبّر ورزد و در خواست نكند آنچه را نزد او است .
( 1 ) 3 - از ميسر بن عبد العزيز كه امام صادق ( ع ) به من فرمود :
اى ميسر ! دعا كن و مگو كه امر گذشته است ، راستى در نزد خدا عز و جل مقامى است كه بدان نتوان رسيد جز به در خواست ، اگر چنانچه بندهاى دهان خود بندد و درخواستى نكند چيزى به او داده نشود ، تو درخواست كن تا به تو بدهند ، اى ميسر ! هيچ درى كوبيده نشود جز آنكه در معرض آن قرار گيرد كه به روى كوبندهء خود باز شود .
( 2 ) 4 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود :
هر كه از فضل خدا عز و جل خواستار نشود ، محققاً نيازمند و فقير گردد .
( 3 ) 5 - از حماد بن عيسى ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود :
دعا كن و مگو كارها تمام شده است ، زيرا دعا ، همان عبادت است ، زيرا خدا عز و جل فرمايد ( 60 سوره مؤمن ) : « راستى آن كسانى كه تكبر ورزند از عبادتم به زودى خوار و زبون به دوزخ مىروند » و هم فرموده است ( 60 سوره مؤمن ) : « مرا بخوانيد تا براى شما اجابت كنم » .
( 4 ) 6 - از سيف تمار ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود :
بچسبيد به دعاء ، زيرا شما به هيچ كردارى به مانند آن مقرّب به خدا نشويد و هيچ حاجت كوچكى را براى آنكه كوچك است
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 17
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٧