باب در بيان آنچه بدان پروردگار تبارك و تعالى خود را تمجيد كرده است
( 1 ) 1 - از امام صادق ( ع ) فرمود : راستى خدا عز و جل را سه ساعت است در شب و سه ساعت در روز كه در آنها خود را تمجيد كند نخست ساعتهاى روز آن گاه است كه خورشيد در اينجانب مشرق برآيد به اندازهاى كه در عصر بالاى افق است تا غروب و ادامه يابد تا به وقت نماز نخست ( يعنى نماز ظهر ) و نخست ساعتهاى شبانه در ثلث آخر است تا سپيده دم ، خداوند مىفرمايد :
راستى كه من منم پروردگار جهانيان ، راستى كه من منم خداوند فرازنده و بزرگوار ، راستى كه من منم خداوند با عزت حكمتدار ، راستى كه من منم خداوند آمرزنده و مهرورز ، راستى كه من منم خداوند بخشاينده و مهربان ، راستى كه من منم خداوند مالك روز جزا ، راستى كه من منم كه هميشه بوده و پيوسته هستم ، راستى كه من منم آفرينندهء خير و شر ، راستى كه من منم آفرينندهء بهشت و دوزخ ، راستى كه من منم خداوند داناى نهان و عيان ، راستى كه من منم خداوند مالك قدوس سلام مؤمن مهيمن عزيز جبار متكبر ، راستى كه من منم خداوند آفرينندهء جانبخش صورتگر از آن من است نامهاى بهتر ، راستى كه من منم خداوند بزرگ و برتر . گويد : سپس امام صادق ( ع ) فرمود : از بيان خودش كه كبرياء و بزرگى برازنده