( 1 ) شما مزدى نخواهم جز دوستى با ذي القربى [ خويشان ] » در پاسخ گويند : در بارهء خويشان اسلامى نازل شده است و از آنچه در خاطر داشتم راجع به اين موضوع و مانند آن چيزى نماند كه ياد كردم ، امام ( ع ) فرمود : هر گاه اين طور باشد ، آنها را به مباهله ( حكميّت خداوند ) دعوت كن ، گفتم : چه كار كنم ؟ فرمود : سه روز خود را اصلاح كن و به گمانم كه فرمود : روزهدار و غسل كن و با مدّعى خود به ميدان بيرون شهر برو و انگشتان دست راست خود را در انگشتانش شبكهوار بينداز و به او حق بده و به خود آغاز سخن كن و بگو : « بار خدايا ! اى پروردگار هفت آسمان و هفت زمين ! داناى نهان و عيان ! بخشاينده و مهربان ! اگر ابو مسروق حق را انكار كرده و مدّعى باطل است ، يك عذابى دردناك از آسمان بر او فرود آور » و سپس نفرين را به او برگردان و بگو : « و اگر فلان كس حقى را انكار كرده و مدّعى باطل است ، بر او عذابى دردناك از آسمان فرود آور » سپس فرمود : پس از آن درنگ نكنى كه اثرش را در او به چشم خود ببينى ، راوى گويد : به خدا آفريدهاى نيافتم كه پاسخ مثبت به اين پيشنهاد من بدهد .
( 2 ) 2 - از امام باقر ( ع ) فرمود :
آن ساعتى كه در آن مباهله شود : ميان سپيده دم تا بر آمدن آفتاب است .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 145
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٤٥