نبرد و رسول خدا ( ص ) را شيوه چنان بود كه چون بامداد مىكرد سيصد و شصت بار مىفرمود : سپاس از آن پروردگار جهانيان است بسيار بر هر حال ، و هر گاه بامداد مىكرد به همان شماره اين ذكر را مىگفت .
( 1 ) 5 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود :
هر كه در هر بامداد چهار بار بگويد :
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
، هر آينه شكر آن روز را كرده است ، و هر كه آن را در شام بگويد ، شكر آن شبش را ادا كرده است .
( 2 ) 6 - يكى از اصحاب امام صادق ( ع ) فرمود :
هر دعائى كه پيش از آن حمد خدا نباشد نيمه است و پى بريده است ، حمد خدا بايد و سپس ستايش او ، من گفتم : نمىدانم چه اندازه از تحميد و تمجيد بس است ؟
فرمود : مىگويد : بار خدايا ! توئى آغاز و پيش از تو چيزى نيست ، و توئى انجام و پس از تو چيزى نيست ، توئى آشكارا و فرازتر از تو چيزى نيست ، و توئى نهان و در برابر تو چيزى نه ، و توئى عزيز و حكمتدار .
( 3 ) 7 - گويد : پرسيدم از امام صادق ( ع ) كه در تحميد و تمجيد چه اندازه بس است ؟