( 1 ) دهد همان حدّ و پايان آنها است ، و ماه رمضان است و هر كه آن را روزه دارد همان حدّ و پايان آن است ، و حجّ را واجب كرده است و هر كه حجّ كرد به پايان آن رسيده جز همان ذكر خدا ، به راستى كه خدا عز و جل به اندك از آن راضى نشده و براى آن پايانى مقرر نكرده است ، سپس اين آيه را خواند ( 42 سوره احزاب ) : « أيا كسانى كه گرويديد ! ياد كنيد خدا را بسيار و تسبيح گوئيدش در بامداد و پسين » پس فرمود : خدا براى آن حدّى مقرر نكرده كه در آن به پايان رسد ، فرمود ( ع ) : پدرم بسيار ذكر خدا مىكرد ، من به همراه او مىرفتم و او ذكر خدا مىگفت ، با او ذكر غذا مىخوردم و او ذكر خدا مىگفت ، و هر آينه كه با مردم در گفتگو بود و آنش از ذكر خدا باز نمىداشت و من مىديدم زبانش به كامش چسبيده بود و مىفرمود :
« لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ »
و شيوهاش بود كه ماها را انجمن مىكرد و دستور مىداد به ذكر خدا تا آفتاب مىزد و هر كدام ما كه قرائت ( قرآن ) مىدانستيم ، دستور به قرائت مىداد و هر كدام كه قرائت نمىدانستيم ، او را دستور به ذكر مىداد .
در هر خانه قرآن خوانده شود و ذكر خدا عز و جل گردد ، بركتش فزون شود و فرشتهها در آن در آيند و شياطين از آن دورى گزينند و براى اهل آسمان بدرخشد چنانچه ستارههاى فروزان براى اهل زمين مىدرخشند و هر آن خانه كه در آن قرآن نخوانند و ذكر خدا نگويند ، بركتش كم شود و فرشتهها از آن دورى گزينند و شياطين در آن حاضر شوند .
و محققاً رسول خدا ( ص ) فرموده است : آيا به شما خبر ندهم از بهترين كارهاى شما كه درجهء بلندترى است براى شما و در نزد خداوند شما بهتر شما را پاك دامن مىكند و از پول طلا و نقره براى