يعنى چه بسيار شكيبا هستند بر انجام كارى كه مىدانند ، آنها را به دوزخ مىكشاند .
( 1 ) 3 - از امام صادق ( ع ) :
رگى نلرزد و پائى برنخورد و سرى درد نگيرد و بيمارى نيايد جز براى گناهى ، و اين است مقصود از گفتار خدا عز و جل ( 30 سوره شورى ) : « و آنچه مصيبت به شماها رسد براى آن است كه خود به دست آوريد و خدا بسيارى را هم گذشت مىكند » سپس فرمود : آنچه خدا از آن گذشت مىكند ، بيشتر است از آنچه مؤاخذه مىكند .
( 2 ) 4 - از امام باقر ( ع ) ، فرمود :
هيچ نكبتى به بنده نرسد جز براى گناه كردن ، و آنچه خدا گذشت مىكند بيشتر است .
( 3 ) 5 - از امام صادق ( ع ) كه امير المؤمنين ( ع ) مىفرمود :
مبادا دندان ز خنده نمايان كنى ، تو كه كردارت به رسوائى كشانده ، نبايد از بلاى شبگير آسوده باشد آنكه بد كردارى كند .
( 4 ) 6 - از ابى اسامه ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود :
به خدا پناه بريد از يورشهاى خدا در شب و روز ، گويد :
گفتم : سطوتهاى خدا چيستند ؟ فرمود : گرفت و گير در برابر نافرمانىها .
( 5 ) 7 - از امام باقر ( ع ) ، فرمود :
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 119
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١١٩