برگزيدههاى واقعى ملتى باشند مىخواهند براى خود رئيسى انتخاب كنند ، مثلًا نمايندگان يك مجلس شورى كه مليت و واقعيت دارند مىخواهند به يك فردى اظهار تمايل كنند و او را رئيس دولتى مقرر سازند .
مثلًا - در يك اجتماع علمى مىخواهند مرجع شرعى يا رئيس ادارى تعيين كنند ، در همهء اين موارد چون طرفهاى گفتگو و صاحبنظران مردمى فهميده و دانشمند هستند سخن روى منطق و استدلال مىرود و در موقع اختلاف بايد هر كسى جواب طرف خود را با دليل و برهان بدهد ، اين يك روش جدا كردن محق است از مبطل كه در ضمن حديث اول باب راجع به نمايندهء طلحه و زبير و به اصطلاح امروز وكيل مدافع يا يك ديپلمات ورزيده از طرف آن دو عنوان شده است و خداش به حساب يك قاصد و مدافع فهميده و ورزيده نزد على ( ع ) رفته و آن حضرت از روى منطق علمى و استدلال قطعى حقيت خود و بطلان دعوى طلحه و زبير و خلاف جنايت بار آنها را به او مدلل ساخته و با همهء طرف دارى او از طلحه و زبير بر اثر منطق محكم على ( ع ) تغيير عقيده داده و پس از انجام رسالت خود به على ( ع ) پيوسته است .
2 - اظهار امور فوق عادت از مدعى امامت - كه از آن به معجزه و كرامت تعبير كنند و معمولترين آنها پيش گوئى از امور آينده است كه دليل اطلاع بر حقائق نامرئى و اتصال به علم لدنى است و بيشتر اتمام حجت ائمه و اظهار حق گوئى خود نسبت به كسانى كه در مقام جستجو از حق و امام بر حق بودهاند از اين قبيل است چنانچه مضمون حديث 2 است كه على براى ارشاد آن خارجى كه در ترديد افتاده بود و براى فهم حق به آن حضرت رجوع كرده بود اظهار داشت .
3 - اظهار نشانههاى اختصاصى - كه معمولًا از آن به معجزه تعبير كنند ، معجزه مايهء اثبات نبوت و پايهء امامت است و در مذهب شيعه براى
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 890
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٨٩٠