حاضر ميسَّر نيست و قيام در اين شرائط موجود به شكست و نابودى مى كشد .
2 - در قسمت دوم مىگويد : زيد از اين اظهارات در خشم شد ، اين خشم نسبت به امام و بيانات امام نيست بلكه نسبت به وضع محيط و وضع تأسف آور مردم است كه امام باقر آنها را به بىوفائى و بىايمانى نكوهش كرد و فرمود : نمىتوانند تن زير بار حكومت عادلهء حقه بدهند ، و اينكه زيد مىگويد : امام از خاندان ما آن كس نيست كه در خانه نشيند تا آخر ، ممكن است ممكن است تعرض به مدعيان امامت فرق باطله باشد كه در آن زمان بودهاند و بعد هم پيدا شدند و آنها كسانى بودند كه با حكومتهاى جور سازش مىكردند و براى حفظ رياست خود هيچ تعرضى به آنها نداشتند مانند عبد اللَّه افطح يا جعفر كذّاب ، اينها با حكومتهاى جور همكارى داشتند و آنها را با سكوت خود تقويت مىكردند و از آنها مدد و كمك مىگرفتند ، امامتراشى هم يكى از سياستهاى معمولهء حكام جور بود در برابر ائمهء بر حق ، مقصود زيد اين است كه امام بايد در جبههء مبارزه و معارضهء باطل باشد و اين جهاد و مبارزه اشكال مختلفى دارد : جهاد علمى و تبليغى ، جهاد ميدانى و شمشيرى .
امام باقر در دوران خود در جبههء مبارزه مؤثرى قرار داشت و همهء ائمه چنين بودند و دليلش اين است كه خلفاء جور از آنها بيشتر مىترسيدند و نسبت به آنها بيشتر سختگيرى مىكردند و آخر هم آنها را به هر وسيله بود مىكشتند ، اگر كسى جهاد و مبارزه نكند كه كشته نمىشود دليل بر اين كه مقصود زيد اين است ، دو چيز است :
الف - آنكه او ، جدّ خود على و عمّ خود امام حسن و پدر خود را به امامت قبول داشته و با آنكه على ( ع ) در طول حكومت سه خليفه در خانه نشست و امام حسن و پدرش زين العابدين عمرانه در حال صلح و خانهنشينى
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 880
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٨٨٠