ناشناسى آن حضرت مىكند ، مىفرمايد معنى غيبت امام اين نيست كه در يك محيط دور دستى رفته و خود را از نظر مردم پنهان كرده باشد ، بلكه به اين معنى است كه مردم او را نمىشناسند و كسى وجود او را در محيط چند ملياردى بشر به عنوان امام زمان تشخيص نمىدهد و بسا با مردم آميزش دارد و رفت و آمد دارد و خريد و فروش مىكند . از مجلسى ( ره ) -
" لم اعرف نبيك "
معرفت پيغمبر وابستهء معرفت خدا است زيرا كسى كه معتقد به خدا نيست و به دليل وجوب لطف ، هدايت بندگان را بر او لازم نداند ، پى به مقام رسالت پيغمبران نبرد پس سابقهء شناختن خدا و اعتقاد به اينكه اظهار معجزه به دست دروغ گو مايهء واداشتن به كار زشت است و زشت بر خدا روا نيست ، لازم است كسى كه نفهمد خدا كار بيهوده نمىكند و خلقت بشر بىتكليف و ثواب و عقاب بيهوده است و از خدا روا نيست نمىتواند پى به حق بودن پيغمبران ببرد .
يا گفته شود مقام رسول را از مقام فرستندهء او توان شناخت و به اندازهء معرفت به عظمت خدا عظمت رسول خدا شناخته مىشود .
يا به تعبير ديگر كسى كه به صانعى معتقد نباشد چگونه به رسالت رسولى از طرف او معتقد مىشود ؟
توقف معرفت امام بر معرفت پيغمبر از اين راه است كه امام به معرفى و نصب و تعيين از طرف پيغمبر شناخته مىشود .
يا به اعتبار اين كه درك عظمت مقام جانشين و خليفه منوط به درك عظمت خليفه گذار است زيرا نائب و قائم مقام او است و حاصل اين است كه :
هر كه بفهمد نياز به پيغمبر براى معرفت خدا و دانستن موجبات رضا و غضب او است و براى اين است كه سبب نظم امور مردم باشد و آنها را به صلاح بخواند و از هر شر و تباهى براند و دين درست براى آنها مقرر دارد و
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 868
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٨٦٨