مشمولِ آيه دانسته و جمعى هم آن را مخصوص به على ( ع ) و فاطمه و حسن و حسين و زوجات دانستهاند ، ولى عموم شيعهء اماميه و بسيارى از جمهور مسلمين گويند : در بارهء خصوص على و فاطمه و حسن و حسين ( ع ) نازل شده و ديگرى با آنها شريك نيست و دليل بر آن اخبار مخالفان :
1 - مسلم در صحيح خود و ابن اثير در جامع الاصول از عايشه روايت كردهاند كه بامدادى پيغمبر بيرون آمد و پتوى ريشهدار سياهى بر دوش داشت ، پس حسن بن على ( ع ) آمد و او را زير پتو برد ، و حسين آمد و او را هم زير آن كرد ، و فاطمه ( ع ) آمد و او را هم وارد كرد ، و على ( ع ) آمد و او را هم وارد كرد ، و سپس فرمود : ( ( خدا مىخواهد پليدى را از شما اهل بيت بزدايد و شما را خوب پاك كند ) ) .
طرائف آن را به وسيلهء بخارى از عايشه نقل كرده و از جمع بين الصحيحين مسلم و از حديث الرابع و الستين از افراد مسلم به دو طريق از صحيح ابى داود در مناقب حسين ( ع ) و جاى ديگر .
2 - ترمذى در صحيح خود و جامع الاصول ، در همان جا از ام سلمه كه گفت اين آيه در خانهء او نازل شد : ( (
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
) ) گفت : من بر در نشسته بودم گفتم : يا رسول الله من از اهل بيت نيستم ؟ فرمود : تو به خوبى مىگرائى ، تو از زنان رسول خدائى ، گويد : در خانه ، رسول خدا بود و على و فاطمه و حسن و حسين ( ع ) .
3 - ابن عبد البر در استيعاب گفته : چون اين آيه نازل شد ، ( (
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ
) ) الخ ، رسول خدا على و فاطمه و حسن و حسين ( ع ) را در خانهء ام سلمه دعوت كرد و فرمود : بار خدايا اينها اهل بيت منند ، پليدى را از آنان ببر و خوب پاكشان كن . از مجلسى ( ره ) - در اكثر روايات خاصه و عامه تصدق به انگشتر ذكر شده و در اين روايت حُلّه ذكر شده ، و آن به ضم اول : ازار است و رداء با هم ، در كتاب مغرب چنين گفته و جمع ميان آنها به اين است كه