و على بن ابراهيم در روايت حسن از على بن الحسين ( ع ) در تفسير قول خدا ( 85 سوره قصص ) : ( به راستى آن كه قرآن را بر تو فرض كرده تو را به وعد مقرر برگرداند ) فرمود : رجعت مىدهد به سوى شما پيغمبر شما را .
و شيخ صدوق در فقيه از امام صادق روايت كرده كه از ما نيست كسى كه ايمان به رجعت ما ندارد و متعهء ما را حلال نمىداند ، و شيخ در كتاب غيبت خود به اسناد خود از مفضل روايت كرده كه امام صادق ( ع ) فرمود : چون قائم ظهور كند بالاى سر مؤمن روند در قبر او ، و به او گويند اى فلانى به راستى صاحب الامر تو ظهور كرده ، اگر خواهى خود را به او برسانى برسان و اگر خواهى در سايهء كرامت پروردگار خود بيارامى بيارام .
در مسائل سرويه از شيخ مفيد قدس سره كه از وى سؤال شده از آنچه روايت شده از مولاى ما جعفر بن محمد الصادق ( ع ) در رجعت و چه معنى دارد ، قول آن حضرت كه از ما نيست هر كه نپذيرد متعهء ما را و ايمان نياورد به رجعت ما ، آيا اين رجعت حشرى است براى خصوص مؤمن در دنيا يا شامل ظالمين جبارهم مىشود پيش از روز قيامت .
شيخ بعد از جواب از متعه نوشت : و امام فرمودهء او كه هر كه به رجعت ايمان ندارد از ما نيست مقصودش اين است كه خداى تعالى مردمى را محشور كند از امت محمد ( ص ) بعد از مرگ و پيش از قيامت ، و اين مذهب مختص به آل محمد است و قرآن بدان گواه است ، خداى عز و جل در بارهء حشر اكبر روز قيامت فرموده ( 47 سوره كهف ) : ( آنها را محشور كرديم و احدى از آنها را ترك نكرديم ، ولى در حشر رجعت پيش از قيامت فرمايد ( 83 سوره نمل ) : ( و روزى كه محشور كنيم از هر امتى فوجى از كسانى كه به آيات ما تكذيب كنند و آنها رانده شوند ) و خدا خبر داده كه حشر دو تا است عام است و خاص ، و خدا خبر داده از ظالمانى كه محشور شوند و در حشر اكبر گويند ( 11 سوره غافر ) :
( پروردگارا ما را ميراندى دو بار و زنده كردى دو بار ) - يك بار در رجعت و
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 832
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٨٣٢