و بعضى گفتهاند مقصود اين است كه ما تو را مسئول كيفر و جزاى كردار آنها نكردهايم كه بيم داشته باشى و نتوانى بر آن قيام كنى ، زيرا ما خود متصدى مجازات آنها گرديم ، و گفتهاند مقصود اين است كه تو مسئول حفظ آنها از گناه نيستى ، از جبائى . پايان كلام طبرسى .
اين آيه در ضمن آيات جهاد و امور نظامى است و تشكيلات نظامى هم كه از بسيج افراد براى جلوگيرى از دشمن و حفظ انتظامات شروع مىشود تا مراحل نهائى آن نيازمند قوانين بسيار دقيق و انضباطهاى كاملى است كه در ضمن اين آيه باز اختياراتى در اين زمينه به پيغمبر داده شده است و در اينجا به اين اصل تعبير شده كه :
« هر كه فرمان پيغمبر را ببرد فرمان خدا را برده است » طبرسى در اينجا يك اصل اصولى بيان كرده و آن اين است كه دو امر جدى و دو فرمان حقيقى نسبت به يك موضوع نمىتواند تعلق بگيرد ، زيرا امر و فرمان مولوى به اصطلاح علت تامهء فعل است در مقام تشريع و جعل داعى چنانچه مباشرت عمل علت خارجى عمل است ، و چنانچه اجتماع دو علت تكوينى و خارجى براى يك عمل و يك كار كه معلول آن است محال است اجتماع دو علت آمرى هم براى يك عمل محال است ، بنا بر اين تعبير از اين كه هر كه اطاعت پيغمبر كند اطاعت خدا كرده است ، مقصود اين نيست كه پيغمبر همان بيان امر خدا كند ، زيرا در اين صورت نسبت به پيغمبر خودش امرى و اطاعتى در ميان نيست بلكه اطاعت پيغمبر در مواردى است كه طبق اختيارات خود به طور مستقل دستورهائى صادر كند .
4 ) - ( 40 سوره ص ) اين آيه دنبال آياتى است كه سلطنت سليمان را اعلام مىكند و از اينجا شروع مىشود .
از طبرسى ( ره ) - سپس خداى سبحان دعاى سليمان را حكايت كرده
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 801
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٨٠١