اين جهاد عبارت از جانبازى در راه حق است ، به وجهى كه از آن ترويج و حفظ دين حق محقق شود ، و گاهى علاقه به حق و دوستى و خداجوئى به جايى رسد كه شخص را مشتاق حق كند ، و چون پروانه خود را به آتش افكند : 1 - در جنگ پر نام و با افتخار بدر كبرى وقتى دو صف در هم ريختند و آتش نبرد شعلهور و سراسر جبهه را فرا گرفت ، كعب بن مالك انصارى براى سد رمق در حالى كه چند دانهء خرما در دست داشت نزديك پيغمبر رسيد كه سرگرم تنظيم جبهه و تشويق مسلمانان به جهاد بود ، اين جمله را از پيغمبر شنيد كه فرمود : هر كه در اين جهاد كشته شود به بهشت مىرود ، كعب عرض كرد : يا رسول الله ميان من و بهشت جز اين فاصله نيست ؟ فرمود : چنين است ، كعب خرما را به دور انداخت و به جبهه شتافت و خود را در ميان انبوه دشمن رسانيد و جنگيد تا كشته شد .
2 - در جنگ مؤته اين جهاد استماته به وسيلهء بزرگان اصحاب پيغمبر چون جعفر بن ابى طالب و زيد بن حارثه و عبد الله بن رواحه تعقيب شد و پيغمبر آن را تأييد كرد .
مؤته : سرزمينى است در مرز شامات كه در به دو طلوع اسلام مركز عربهاى نصرانى و تحت الحمايهء دولت روم باستانى بود و چون پيغمبر اسلام نامه به امپراطور روم هرقل نوشت و او را به اسلام دعوت كرد ، اين نامه را به وسيلهء سه تن از بزرگان صحابه گسيل داشت ، و پس از مراجعت اين نمايندگان نامى و گرامى پيغمبر ، عربهاى مرزى از راه تعصب يا تحريك آنها را كشتند و پيغمبر در سال نهم هجرت سه هزار قشون تهيه كرد و به سردارى جعفر بن ابى طالب و زيد بن حارثه و عبد الله بن رواحه براى خون خواهى سفراى خود به مؤته فرستاد ، و اين سه تن صحابهء نامى را به ترتيب بر آن قشون امير و فرمانده نمود .
رسيدن قشون اسلام به بلقاء كه يك منزل به مؤته داشت مصادف شد
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 789
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧٨٩