مخصوص ظالمان است و اين فتنه همان انكار شب قدر است بعد از پيغمبر و انكار نزول دستورات ساليانه از طرف خدا كه مستلزم غصب خلافت و سلب حق امير المؤمنين ( ع ) است و لازمهء آن برگشت به دوران جاهليت و احياى اوضاع جاهليت است كه در زمان خلافت اول و دوم پايهگذارى شد و سومى آن را روى صحنه آورد و در دوران حكومت بنى اميه رسميت پيدا كرد .
ظاهر آيهء ( 138 سوره آل عمران ) راجع به جنگ أُحد است و اشاره دارد به گريز منافقين از جبهه بواسطهء امتحانى كه به عمل آمد و فريادى كه اعلام قتل پيغمبر را نمود ولى در حقيقت تطبيق مىشود بر آنان كه بعد از پيغمبر رو از على ( ع ) برگردانيدند و منكر ادامهء شب قدر شدند كه خدا در آن شب امور خود را بوسيلهء فرشتهها و روح نازل مىكند ، زيرا اگر به شب قدر اعتراف مىكردند ناچار بايد براى آن شب به امام معصومى اعتراف كنند كه بتواند امور الهيه را از فرشتهها دريافت كند . از مجلسى ( ره ) :
شايد مراد اين است كه علوم را بر وجه كلى مىدانست بطورى كه استنباط جزئيات از آن ممكن بود ولى براى مزيد توضيح و تسهيل امر همان جزئيات و افراد در شب قدر بر او نازل مىشد . . .
و ممكن است مراد از علم جملى و كلى ، علمى باشد كه قبول بداء كند و تفسير و بيان شب قدر ، تعيين امور حتمى و تشخيص امورى است كه بداء پذير است چنانچه از اخبار ديگر معلوم مىشود و چون علم بداء غامض و فهم آن مشكل بوده است براى سائل توضيح نداده و آن را از مواردى دانسته كه بايد مكتوم باشد .
من مىگويم : حمل علم كلى و جملى بر بداء مبنى بر آن است كه مجلسى ( ره ) در معنى بداء بيان كرده ولى من در باب بداء توضيح دادم كه بداء راجع به مرحلهاى از علم ذاتى خدا است و مخصوص حضرت او است
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 773
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧٧٣