( 1 ) 4 - امام باقر ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل ( 54 سوره نساء ) : « و به آنها مُلك بزرگى داديم » فرمود : مقصود از مُلك بزرگ ، طاعت آنها است كه واجب است .
( 2 ) 5 - امام صادق ( ع ) فرمود : ميان رسل و اوصياء وجوب طاعت مشترك است .
( 3 ) 6 - فرمود : ما جمعى هستيم كه خدا طاعت ما را فرض كرده است ، انفال ( غنيمت جنگ ، ملكى كه كفار به مسلمانان واگذارند ، سر كوهها ، كف رود خانهها ، نيزارها و آنچه مانند آنها است ) از آن ما است و برگزيده از مال هم ( مقصود نخبه غنيمت است كه تقريباً اختصاص به سران كفر داشته و پيغمبر و امام آن را براى خود انتخاب مىكرده ) از آن ما است ، ما هستيم راسخون در علم و ما هستيم كه محسود شديم و خدا در باره ما فرموده ( 58 سوره نساء ) :
« آيا به مردم حسد برند بواسطه آنچه خدا از فضل خود به آنها داده است » .
( 4 ) 7 - حسين بن ابى العلاء گويد : براى امام صادق ( ع ) ياد آور شدم كه عقيدهء ما نسبت به اوصياء اين است كه طاعت آنها فرض شده است ، گويد : فرمود : آرى ، ايشان همان كسانى هستند كه خدا تعالى در بارهء آنان فرموده است ( 59 سوره نساء ) : « اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد رسول خدا را و اولو الامر از خودتان را » و باز فرموده است ( 61 سورهء مائده ) : « همانا ولى شما خدا است و رسولش و كسانى كه گرويدند » .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 77
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧٧