است كه كفار معارض با پيغمبر به علماى يهود و نصارى يا خصوص يهود داشتهاند در اين صورت هم اين حكم از اين نظر شخصى است و موضوع ندارد ولى از نظر مراجعه به اهل دانش و دين در اخذ مسائل و تحصيل يقين يكى كلى عقلى است و هميشه به قوت خود باقى است و مرجع عمومى و ثابت براى مسلمانان همان ائمهء معصومين عليهم السلام هستند .
2 - در تفسير «
وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ
» طبرسى ( ره ) گفته : يعنى قرآنى كه به تو وحى شده شرف تو و تبار تو از قريش است - از ابن عباس و سدى . و گفته شده شرف همهء عرب است زيرا قرآن به زبان آنها است و اين شرافت براى نزديكتران به پيغمبر مخصوصتر است و شرف قريش بيشتر از سائر عرب است و شرف بنى هاشم در ميان قريش بيشتر است و مقصود از « سوف تسئلون » باز پرسى از شكر اين نعمت شرف است و برخى گفتهاند :
بازپرسى از قرآن و از قيام به حق آن است ، مجلسى ( ره ) گويد : من گويم بنا بر تفسير امام ذكر در آيه به معنى مذكر است و معنى « سوف تسئلون » اين است كه تو و قوم تو مرجع پرسش از معانى قرآن مىشويد تا آخر الزمان و اين معنى مفهومتر است ، از ظاهر اين خطاب چنانچه بر ذوى الالباب پوشيده نيست .
پايان كلام مجلسى ( ره ) .
ظاهر آيه اين است كه قرآن دليل روشن خداشناسى و ديندارى است و متضمن قوانين زندگى مادى و معنوى جامعهء بشرى است و هر قانونى مسئول اجراء مىخواهد مسئول اجراى قوانين در حكومتهاى بشرى هيئت دولت است و مسئول اول نخست وزير است كه زمام امور به دست او است و امضاى او در اجراء هر گونه حكمى سنديت دارد ، بنا بر اين مسئوليت لازم مقام فرماندهى و پيشوائى است و اين كنايهء روشنى از مقام امامت و خلافت است و به همين نظر اختصاص به ائمهء معصومين دارد ، اگر چه مسئوليت از نظر اتمام حجت بواسطهء قرآن براى همهء بشر است از نظر اينكه قرآن دليل روشن صدق