روى زمين باشند چون مردم امريكا مثلا ، زيرا در آن تاريخ جز به اين تعبير بيان آنها ميسر نبوده است .
3 - زمين بر خلق خود مىلرزد : ظاهراً منظور اضطراب و پريشانى مردم است از هرج و مرج و بىنظمى كه بر اثر نبودن رهبر به وجود مىآيد .
4 - ميسم : آهنى است كه با آن رمه را داغ مىكنند و نشانهء مخصوصى مىگذارند ، براى اينكه شناخته شود و گويا رسم شترداران عرب اين بوده كه براى نشانى ، شتران خود را به آرم مخصوصى داغ مىكردند و اسبهاى خوب را هم به اين وسيله نشانهگذارى مىنمودند و اين كنايه از نشان ولايت على است كه بر دل مؤمنان نقش مىشود و از چهرهء درخشانشان عيان مىگردد و به اين وسيله در دنيا و آخرت شناخته مىشوند .
انقياد براى على ( ع ) در امر و نهى او : اشاره به مقامى است كه خداوند به پيغمبر عطا كرده و مىفرمايد ( 7 سوره حشر ) : « آنچه كه رسول خدا براى شما آورد بگيريد و از آنچه شما را نهى كرد دست باز داريد » و اين مقام از آثار ولايت مطلقه و عصمت است و دو حقيقت را مىفهماند :
الف : قلب ولى محل مشيت و خواست خدا است و آنچه در آن نقش شود الهام الهى است و از هر گونه اغراض نفسانى و شخصى بر كنار است .
ب : آنچه فرمايد متن واقع است و به هيچ وجه خطا و تحريفى در آن نيست و اين مقام اساس جانشينى و رهبرى ملت اسلام است و بايد هر امامى داراى آن باشد تا در هر پيشامدى راه درست و رأى صواب را اظهار كند .
اين همان حق رأيى است كه در اجتماعات منظم براى مقام رياست عظمى محفوظ است و در مورد اختلاف نظر رأى او قاطع و متبع است ولى در رياست دينى چون سر و كارش با عالم نامرئى است و رهبرى تا قيامت را بر عهده دارد بايد مقرون به تأييد الهى باشد و با مقام عصمت از هر گونه خطائى مصون باشد .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 723
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧٢٣