( 1 ) كشته مىشوى .
امام صادق ( ع ) : اى اسماعيل ، آرى چنين است و اين هم ( اشاره به محمد بن عبد الله ) سوگند به پروردگار كعبه كمترين روز از ماه رمضان را روزه گيرد ، اى ابو الحسن ( كنيه اسماعيل است ) من با تو خداحافظى مىكنم و تو را به خدا مىسپارم خدا در مصيبت تو به ما اجر بزرگ عطا كند و به بازماندگانت سرپرستى خوبى نمايد و
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
- گويد : سپس اسماعيل را سر دست بردند و امام صادق ( ع ) را به زندان برگردانيدند ، گويد : به خدا هنوز به شب نرسيديم كه برادرزادههاى اسماعيل بن جعفر فرزندان معاوية بن عبد الله بن جعفر بر سر او ريختند و او را لگد مال كردند تا او را كشتند و محمد بن عبد الله فرستاد ، امام صادق را از زندان آزاد كرد .
گويد : پس از آن مانديم تا هلال ماه رمضان را رؤيت كرديم و به ما خبر رسيد كه عيسى بن موسى ( برادرزادهء منصور است و او عيسى بن موسى پسر محمد بن على بن عبد الله بن عباس است - از مجلسى ره ) بيرون آمده و قصد مدينه و تسخير آن را دارد ، گويد :
محمد بن عبد الله ، يزيد بن معاويه نوهء عبد الله بن جعفر را سردار پيش قراولان خود كرد و سرداران پيش قراولان عيسى بن موسى اولاد حسن بن زيد بن حسن بن حسن بودند ( به تصحيح مجلسى ره ) اولاد حسن بن زيد بن حسن ( امام مجتبى ع ) قاسم و ( زيد و على و ابراهيم پسران حسن بن زيدند ) محمد بن زيد و على و ابراهيم پسران حسن بن زيد ، و يزيد بن معاويه شكست خورد و عيسى بن موسى وارد مدينه شد و نبرد در خود شهر مدينه در گرفت و عيسى بن موسى در ذباب ( كوهى در مدينه ) فرود آمد و قشون پيراهن سياهان منصور از