امامش را شناسد كه از ما خاندان است و هر كه خدا را به حق بشناسد و امام از ما خاندان را نشناسد ، همان جا آنچه شناسد و بپرستد جز خدا است اين طور كه ملاحظه مىكنيد به خدا از گمراهى است .
( 1 ) 5 - ذريح گويد : از امام صادق ( ع ) از امامان بعد از پيغمبر ( ص ) پرسيدم ، فرمود : امير المؤمنين ( ع ) امام است و سپس امام حسن ( ع ) امام است ، پس از او حسين ( ع ) امام است و بعد از او على بن الحسين ( ع ) امام است ، سپس محمد بن على ( ع ) امام است ، هر كه منكر اين حقيقت باشد چون كسى است كه منكر معرفت خدا تبارك و تعالى و معرفت رسول او است ( ص ) .
بعد از اين ذريح گويد : عرض كردم : پس از آنها توئى ، قربانت ، سه بار اين گفته را باز گفتم ، به من فرمود : همانا من اين حديث را به تو گفتم : تا تو از گواهان خدا تبارك و تعالى باشى در زمين او .
( 2 ) 6 - عبد الرحمن بن ابى ليلى از پدرش از امام صادق ( ع ) كه فرمود : به راستى شما مردمى صالح و شايسته نباشيد ، تا معرفت پيدا كنيد و معرفت پيدا نكنيد تا باور كنيد و باور نكنيد تا تسليم شويد ، چهار در است كه نخستين آنها شايسته نباشد جز به همراهى آخرشان آنها كه از سه در وارد شوند گمراه گردند و در سرگردانى و گمكاه دورى افتند .
به راستى خداى تبارك و تعالى جز كار شايسته نپذيرد ، و جز وفاء به شرط و پيمان نپذيرد ، هر كه براى خدا به قرار او بپايد و پيمانى كه وصف نمود به كار بندد بدان چه نزد خدا است برسد و آنچه
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 63
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦٣