( 1 ) 3 - ريان بن صلت گويد : از ابو الحسن الرضا ( ع ) از قائم ( ع ) سؤال شد ، فرمود :
شخصى او را نبينند و نام او را نبرند .
( 2 ) 4 - امام صادق ( ع ) فرمود : صاحب اين امر است كه نام او را نبرد مگر كافر - او را به نام نخواند مگر كافر .
باب نادرى است در بارهء غيبت
( 3 ) 1 - مفضل بن عمر از امام صادق ( ع ) فرمود : بندهگان به خدا جل ذكره نزديكترند و خدا از آنها راضىتر است در وقتى كه حجت خدا از ميان آنها مفقود شود و او را نتوانند ديد و جاى او را هم ندانند و باز در عين حال معتقد باشند كه حجت خدا جل ذكره از ميان نرفته و ميثاق و پيمانش باطل نگشته ، در اين حال در هر بامداد و پسين در انتظار فرج باشيد ، زيرا سخت ترين موقع خشم خدا بر دشمنان خود موقعى است كه حجت خدا را از دست بدهند و او را نيابند و براى آنها ظاهر نگردد ، خدا مىداند كه دوستانش شك نمىكنند و اگر مىدانست شك مىكنند يك چشم به هم زدن حجت خود را از آنها نهان نمىداشت و اين غيبت امام نمىشود مگر بر سر بدترين مردم ( يعنى علتش بدترين مردمند ) .