( 1 ) كسى واگذارد يا صدقه بدهد بر كسانى كه من نام بردم برايش يا بر ديگران كه نام نبردم اختيار با او است و او در اجراى وصيت من خود من است نسبت به مالم و خانوادهام و اولادم و اگر صلاح ببيند كه برادران او را كه من در نوشته خودم نام بردم بگمارد بر وظيفه آنها ، آنها را برقرار دارد و اگر نخواهد و بد داشته باشد حق دارد آنها را بيرون كند و سرزنشى و اعتراضى به او متوجه نيست و كلامش رد ندارد ، اگر دريافت كه جز آنچه من از آنها توقع داشتم بعد از من در مقام مخالفت باشند و بخواهد آنها را از تصدى كارشان جلو گيرد اختيار با او است و اگر يكى از آنها بخواهد خواهر خود را ( كه از مادر او است ) شوهر دهد حق ندارد او را شوهر دهد جز با اجازه و دستور او ، زيرا او به وضع زناشوئى قوم خود آشناتر است .
هر كسى از سلطان وقت يا ديگرى از مردم او را از عملى بر طبق وصيت باز دارد يا ميان او و آنچه ذكر كردم حائل شود يا يكى از برادران و خويشانى كه در وصيت نام آنها را بردم اين عمل را بكنند ، از خدا و رسول خدا بيزار باشند و خدا و رسولش از آنها بيزار باشند و لعنت و خشم خدا بر آنها باد با لعنت همه لاعنان و فرشتگان مقرب و پيغمبران و رسولان و جمع مؤمنان ، هيچ سلطانى را نرسد كه او را از عملى باز دارد ، براى او نزد من بدهكارى و غرامتى نيست و هيچ كدام از اولادم نزد من مالى ندارند و او ( على الرضا " ع " ) در هر چه گويد بايد تصديق شود ، اگر كم باشد او داناتر است و اگر هم بيش باشد او راستگو است همچنان ، و مقصود من از وارد كردن ديگران اولادم كه نام بردم در وصيت همان ترويج نام و احترام آنها است .
كنيزان من كه از من اولادى دارند هر كدام در منزل
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 495
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤٩٥