سپارند و او شتابانه سوار بر استرى آمد - و او اول زنى بود كه در اسلام بر روى زين سوار شد - و فرياد زد : فرزند خود را از خانهء من دور كنيد كه در آن به خاك نرود و حجاب رسول خدا ( ص ) به واسطه او دريده نگردد ، امام حسين ( ع ) فرمود : از روز نخست تو و پدرت حجاب او را دريديد و كسى را به خانه او دفن كرديد كه دوست نداشت نزديك او باشد ( مقصود ، ابى بكر است ) و به راستى اى عايشه خدا از تو باز خواست كند .
( 1 ) 2 - امام صادق ( ع ) فرمود : چون مرگ حسن بن على فرا رسيد ، فرمود : اى قنبر ، ببين بر در خانه مؤمنى جز از آل محمد ( ص ) هست ؟ گفت : خدا و رسولش و زادهء رسولش از من داناترند ، فرمود :
محمد بن على را نزد من دعوت كن ، من خدمت او شتافتم ، فرمود :
پيشامدى شده است ؟ گفتم : به زودى ابو محمد را اجابت كن ، او بند نعل خود را نبسته شتافت و با من مىدويد ، و چون نزد آن حضرت رسيد ، سلام داد ، امام حسن ( ع ) به او فرمود : بنشين كه مانند تو كسى نبايد از شنيدن سخنى كه مرده را زنده مىكند و زندهها بدان بميرند غايب باشد .
متن وصيت امام حسن ( ع )
« شماها همه بايد معدن علم و چراغ هدايت باشيد ، و با اين حال محقق است كه موجهاى تابان روز روشن با هم تفاوت دارند و بعضى از بعضى روشنتر و تابندهترند ، نمىدانى كه خداوند فرزندان ابراهيم ( ع ) را ائمه نمود و با اين حال بعضى را برتر از بعضى ساخت به داود همان زبور را داد و مىدانى كه محمد ( ص ) را به چه فضيلتى