خود رسانيد .
باب در اينكه ائمه ( ع ) كارى نكرده و نكنند مگر به فرمان از طرف خدا تعالى و دستور او و از آن تجاوز ننمايند
( 1 ) 1 - امام صادق ( ع ) فرمود : وصيت به امامت از آسمان بر محمد ( ص ) نازل شد نوشته ( يعنى نوشته به قلم قدرت از عالم امر - از وافى ) نوشته سر به مهر به محمد نازل نشد جز در بارهء وصيت امامت ، جبرئيل گفت : اى محمد اين وصيت نامهء تو است براى امت تو كه نزد خاندان تو باشد ، گفت : اى جبرئيل كدام خاندانم ؟
فرمود : آنكه برگزيده و پروردهء خدا است از ميان آنان و ذريهء او براى اينكه علم نبوت را از تو ارث برد چنانچه ابراهيم آن را به ارث داده و ارث آن مخصوص به على ( ع ) است و ذريهء تو كه از پشت او باشند ، فرمود : بر آن وصيت نامه مهرها بود ؟ فرمود : على ( ع ) همان مهر اول را باز كرد و آنچه در آن بود اجراء كرد و حسن ( ع ) مهر دوم را گشود و بدان دستورى كه در آن بود عمل كرد و چون امام حسن وفات كرد و در گذشت ، حسين ( ع ) مهر سوم را بر گشود و ديد در آن نوشته : بجنگ و بكش و كشته شو و مردمى را براى شهادت با خود بيرون بر كه جز با تو به سعادت شهادت نرسند .
فرمود : اين كار را كرد و چون در گذشت آن را به على بن