ملكوت است .
( 1 ) 4 - ابو بصير گويد : از آن حضرت شنيدم مىفرمود : در «
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي
» كه روح خلقى است بزرگتر از جبرئيل و ميكائيل ، با هيچ كس از گذشتگان نبوده تنها با محمد ( ص ) بوده و او با ائمه است ، آنها را حفظ مىكند و رهنمائى مىنمايد و نيست كه هر چه را جويند يابند ( يعنى اين مقام خدا داده است و با كسب و كوشش به دست كسى نيايد ) .
( 2 ) 5 - ابى حمزه گويد : از امام صادق ( ع ) پرسيدم ، علم و دانش همان است كه از دهان مردم مىآموزند و از استاد ياد مىگيرند و يا اين كه در كتابى باشد نزد خود شما كه آن را مىخوانيد و ياد مى گيرند ؟ فرمود : موضوع علم از اين مهمتر و ثابتتر است ، مگر قول خداى عز و جل را نشنيدى ( 52 سورهء شورى ) : « و همچنين به تو وحى كرديم يك روحى از امر خود ، تو نمىدانستى كه كتاب چيست ؟ و نه ايمان چيست ؟ » سپس فرمود : اصحاب شما در اين آيه چه مىگويند ؟
آيا اعتراف مىكنند كه آن حضرت در حالى هم به سر برد كه نمى دانست كتاب چيست و ايمان چيست ، گفتم : قربانت ، من نمىدانم چه مىگويند ، به من فرمود : آرى ، در حالى هم بود كه نمىدانست كتاب چيست و نه ايمان چيست تا خدا روحى كه در قرآن نام برده بعث كرد و چون آن را به وى وحى كرد ، علم و فهم را بدان آموخت و دانست ، و اين روحى است كه خدا به هر كه خواهد عطا كند و چون آن را به بندهاى عطا كرد ، به او فهم آموزد .