از آن دو اعلمم و به آنها بدان چه در دست نداشتند خبر مىدادم ، زيرا به موسى و خضر ( ع ) علم آنچه بوده داده شده بود و به آنها علم آنچه مىباشد و آن چه خواهد بود تا قيام ساعت نداده بودند و محققاً ما از رسول خدا آن را به خوبى ارث برديم .
( 1 ) 2 - حارث بن مغيره و عدهاى از اصحاب ما ( شيعه ) كه از آنها بود ، عبد الاعلى ، ابو عبيده و عبد الله بن بشر خثعمى همه شنيدند كه امام صادق ( ع ) مىفرمود : به راستى من مىدانم آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است و مىدانم آنچه در بهشت است و آنچه در دوزخ است و ميدانم آنچه بود و آنچه مىباشد ، گويد : سپس اندكى صبر كرد و ديد كه اين سخن بر هر كه شنيد گران آمد پس فرمود : من اينها را از كتاب خدا عز و جل مىدانم ، زيرا خدا عز و جل مىفرمايد : در آن بيان واضح هر چيزى است ( شايد نقل بمعنى فرموده زيرا آنچه در مصاحف است اين است ( 89 سوره نحل ) : «
تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ
» يا در قرائت ائمه چنين بوده است ) از مجلسى ( ره ) .
( 2 ) 3 - جماعه بن سعد خثعمى گويد : مفضل خدمت امام صادق ( ع ) بود و به آن حضرت گفت ، قربانت خدا اطاعت از بندهاى را بر بندگان خود واجب كند با اينكه آن بنده خبرى از آسمان ندارد ؟ فرمود : نه ، خدا كريمتر و مهربانتر و مهرورزتر است بر بندگان خود از اين كه بر آنها واجب كند اطاعت از يك بندهء خود را و او را در بامداد و پسين از خبر آسمان بىاطلاع گذارد ؟