( 1 ) پرتو علم خدا است دچار اختلاف نيست ) . آن مرد عرض كرد :
مسألهء من همين بود كه شما يك سِرّ آن را بيان كردى ، بفرمائيد اين علمى كه در آن اختلافى نيست در چه كسى است ؟ امام ( ع ) فرمود :
علم كلى و كل علم نزد خدا جل ذكره است و اما آنچه بناچار بندگان خدا بايد بدانند نزد اوصياء است . فرمود : در اين جا بود كه آن مرد روپوش خود را باز كرد و درست نشست و رويش خرم شد و گفت : من همين را خواستم و به خاطر آن اينجا آمدهام . . تو معتقدى كه علم بىاختلاف نزد اوصياء است ، بفرمائيد چگونه آن را مىدانند ؟ امام ( ع ) فرمود : از همان راهى كه رسول خدا ( ص ) مى دانست ، جز اينكه اوصياء آنچه را رسول خدا ( ص ) مى نبينند ، زيرا او پيغمبر بود و اينان محدث باشند ، او به آستان خداى عز و جل وارد مىشد و وحى را مىشنيد و آنان نمىشنوند . آن مرد رو بسته عرض كرد : درست فرمودى يا ابن رسول الله ، من مسألهء سختى پيش تو طرح كنم ، بفرمائيد كه چرا اين علم براى عموم آشكار نشود چنانچه براى رسول خدا ( ص ) آشكار مىشد ، گويد :
امام ( ع ) خنديد و فرمود : خدا نخواسته كه بر علم او مطلع شود مگر آنكه آزمايش ايمان به علم را داده است چنانچه به رسول خدا ( ص ) حكم كرده بود بر آزار قوم خود شكيبا باشد و جز به دستور او وارد نبرد نشود و چه اندازه راز دارى و پرده پوشى كرد تا به او فرمان رسيد ( 94 سوره حجر ) : « آنچه دستور دارى آشكار كن و از مشركان رو برگردان » به خدا قسم اگر پيش از آن هم آشكار كرده بود در امان بود ولى به منظور اطاعت از خدا و بيم از خلاف او دست باز گرفت ، من دوست داشتم كه با چشم بازت همراه مهدى اين امت باشى كه فرشتهها با شمشيرهاى برنده آل داود ميان آسمان و زمين ارواح مردههاى
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 247
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٤٧