باب در اينكه قرآن دو امام معرفى كرده : امامى كه به خدا مىخواند و امامى كه به دوزخ مىراند
( 1 ) 1 - امام باقر ( ع ) فرمود : چون اين آيه نازل شد ( 71 سوره اسراء ) : « روزى كه بخوانيم هر مردمى را به امام آنها » مسلمانان گفتند :
يا رسول اللَّه مگر شما امام همهء مردم نيستيد ؟ گويد : رسول خدا ( ص ) فرمود : من از طرف خدا بر همهء مردم رسولم و بعد از من محققاً امامانى از خاندانم از طرف خدا به مردم گماشته مىشوند ، آنها در ميان مردم قيام مىكنند و مردم آنها را تكذيب مىنمايند و ائمهء كفر و ضلالت و پيروانشان به آنها ستم مىكنند ، هر كه بدانها گرود و پيروى آنها كند و آنها را تصديق نمايد او از من است و همراه من است و محققاً مرا ملاقات خواهد كرد ، هلا هر كه بر آنان ستم كند و آنها را تكذيب كند از من نيست و همراه من نيست و من از او بيزارم .
( 2 ) 2 - فرموده است ( 41 سوره قصص ) : « و آنها را امامانى مقرر ساختيم كه مردم را به جانب آتش بخوانند » فرمان خود را بر فرمان خدا پيش دارند و حكم خود را بر حكم خدا مقدم شمارند و پيرو هوسهاى خود باشند بر خلاف آنچه در كتاب خدا است .