( 1 ) كفايت دارد » .
به راستى چون خدا بندهاى را براى اصلاح كار بندگان خود انتخاب كند به او شرح صدر عطا كند و در دلش چشمههاى حكمت و فرزانگى بجوشاند و دانش خود را از راه الهام به او آموزد كه در پاسخ هيچ سؤال و پرسشى در نماند و از حق و حقيقت سرگردان نشود ، زيرا از طرف خداوند معصوم است و مشمول كمك و تأييد او است از خطا و لغزش و برخورد ناصواب در امان است ، خدا او را بدين صفات اختصاص داده تا حجت بالغه بر هر كدام از خلقش باشد كه او را درك كند ، اين فضل الهى است كه به هر كه خواهد عطا كند ، و خدا صاحب فضل بزرگى است ، آيا بشر قادر است كه چنين امامى انتخاب كند يا منتخب آنها داراى چنين صفاتى بوده كه آن را پيش انداختهاند به حق خانهء خدا كه تعدى كردند و قرآن را پشت سر انداختند ، مثل اينكه مطلب را نمىدانند ، هدايت و شفا در كتاب خدا است كه پشت بدان دادند و پيرو هواى خود شدند و خدا آنها را نكوهيد و دشمن داشت و بدبخت ساخت و فرمود ( 50 سوره قصص ) : « كيست گمراهتر از آنكه پيرو هوس خويش است ، بىرهبرى از جانب خدا ، به راستى خدا مردم ستمكار را هدايت نمى كند » فرمود ( 35 سوره غافر ) : « بزرگ است در دشمنى نزد خدا و آنها كه كه گرويدند ، همچنان خدا بر دل هر متكبر جبارى مهر زند » و صلى الله على محمد و آله و سلم تسليما كثيراً .
( 2 ) 2 - امام صادق ( ع ) در يكى از خطبههاى خود حال و صفات را ياد آور شده و فرموده :
به راستى خدا عز و جل بوسيلهء امامان بر حق از خاندان پيغمبر ( ص ) ، دين خود را روشن كرده و بدانها راه و روش خود را
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 131
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٣١