( 1 ) خدا تبارك و تعالى فرمود : « عهد و فرمان من بدست ظالمان نخواهد رسيد » اين آيه امامت هر ظالمى را تا روز قيامت باطل كرد و آن را مخصوص برگزيدگان پاك ساخت .
سپس خداى عز و جل او را گرامى داشت و امامت را در ذريه و نژاد برگزيده او نهاد و فرمود ( 72 سوره انبياء ) : « اسحق و يعقوب را به او غنيمت بخشيديم و همه را شايسته نموديم و آنها را رهبرانى ساختيم كه به دستور ما هدايت مىكردند و كارهاى خير را به آنها وحى كرديم و بر پا داشتن نماز و پرداخت زكات را و براى ما عابدان بودند » اين امامت هميشه در ذريهء او بود و از هم ارث مىبردند قرن به قرن تا پيغمبر ( ص ) رسيد و خدا فرمود ( 68 سوره آل عمران ) : « به راستى سزاوارتر مردم به ابراهيم پيروان اويند و همين پيغمبر و كسانى كه گرويدند و خدا ولى مؤمنان است » اين مقام امامت به آن حضرت اختصاص داشت و به دستور خدا آن را به على ( ع ) واگذارد آنچنان كه خداى تعالى آن را واجب كرده بود سپس به ذريهء برگزيدهء او منتقل گرديد كه خدا به آنها علم و ايمان داده طبق گفتهء خداى عز و جل ( 56 سوره روم ) :
« گفتند آن كسانى كه به آنها علم و ايمان داده شد هر آينه در كتاب خدا مانديد تا روز قيامت و اين روز قيامت است ولى شما ندانيد » آنها فرزندان على ( ع ) هستند تا قيامت زيرا پس از محمد ( ص ) پيغمبرى نيست ، اين نفهمها چطور براى خود امام مىتراشند با آنكه امامت مقام انبياء و ارث اوصياء است ، امامت خلافت از طرف خدا و رسول خدا و مقام امير المؤمنين است و ميراث حسن و حسين است .
به راستى امامت زمام دين و نظام مسلمين و عزت مؤمنين است امامت بنياد پاك اسلام و شاخه با بركت آن است ، بوسيلهء امامت نماز و روزه و زكات و حج و جهاد درست مىشوند ، غنيمت و
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 121
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٢١