( 1 ) 5 - صالح بن سهل همدانى گويد : امام ششم ( ع ) در تفسير قول خداى تعالى ( 80 سوره نور ) : « خدا نور آسمانها و زمين است ، مثل نورش بمانند مشكاة است ( فانوس ) » فرمود كه : فاطمه ( ع ) است ، « در آن چراغى است » حسن ( ع ) ، « چراغ در آبگينه » حسين ( ع ) ، « آبگينه بمانند اختر درخشانى است » فاطمه ( ع ) اختر درخشانى است ميان زنان جهان ، « از درخت با بركتى بر افروزد » كه ابراهيم ( ع ) است ، « زيتونهاى است نه شرقى و نه غربى » نه يهودى نه ترسا ، « نزديك است روغنش تابان شود » دانش از آن بجوشد ، « گر چه آتش در آن نگيرد نورى بر نورى فرازد » امامى پس از امامى آيد ، « خدا هر كه را خواهد به نورش رهنمايد » هر كه را خدا خواهد به امامان رهنمائى كند ، « و خدا براى مردم مثلها بزند » .
گويد : گفتم : « يا مانند امواج تاريكىها » ( در درياى ژرف ) ، فرمود :
اولى و رفيق او است « كه موج » سومى « آن را فرا گرفت و بر زبرش موج تاريكيهاى » دومى « بود » ، « برخى بر زبر برخى بودند » - معاويه و آشوبهاى بنى اميه ( لع ) « چون دستش را بر آرد » شخص مؤمن در تاريكى فتنه و آشوب آنها ، « نزديك باشد كه آن را نتواند ديد ، هر كه خدا برايش نورى مقرر نساخته » يعنى امامى از فرزندان فاطمه ( ع ) « نورى برايش نباشد » امامى در روز قيامت ، و فرمود : در تفسير قول خدا ( 12 سوره حديد ) : « مىشتابد نورشان از جلوى رو و دست راست آنها » ائمهء مؤمنان در روز قيامت مىشتابند از جلوى مؤمنان و در
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 107
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٠٧