است خرد است ، آنچه كه خدايش زيور خلق خود و روشنى بخش آنان ساخته ، بوسيله خرد بندگان آفريننده خود را شناسند و دانند كه مخلوقند و هم او مدبر آنها است و آنها در زير تدبير اويند ، هم او است پاينده و آنها راه فنا مىسپرند ، از پرتو خردشان دليل جويند بر هر آفريده او كه بينند ، از آسمان و زمينش از خورشيد و ماهش ، از شب و روزش و در يابند كه براى آن آفريدگان و خودشان آفريننده و سرپرستى است كه هميشه بوده و خواهد بود و بوسيله خرد زيبا را از زشت بشناسند و بدانند كه تاريكى در نادانى است و روشنى در دانش ، اين است كه خرد بدانها رهنمائى كرده ، به او گفتند :
بندگان به همان عقل اكتفاء مىتوانند ؟ فرمود : خردمند به دليل عقلى كه خداوند پايه زندگى و زيور برازندگى و رهيابى وى ساخته بداند كه خدا حق است و او است پرورنده وى و بداند كه آفريدگار وى را خوشامدى است و بدآمدى ، طاعتى دارد و معصيتى ، و تنها خردش نتواند آنها را دريابد و بفهمد كه به اينها نرسد جز به علم و دانشجوئى و از عقل خود بهره نبرد اگر به علم خداپرستى نرسد و خردمند را بايد كه طلب علم كند و ادبى آموزد كه بىآن نتواند بپايد .
( 1 ) ب - حمران و صفوان بن مهران جمال گويند : شنيديم امام صادق ( ع ) مىفرمود :
ثروتى فراوانتر از خرد نيست و فقرى پستتر از حماقت ، در هر كارى فزونتر پشتيبان مشورت است .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 79
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧٩