آيهء 6 : و خداوند پشيمان شد كه انسان را بر زمين ساخته بود و در دل خود محزون گشت .
آيهء 7 : و خداوند گفت كه انسان را كه آفريدهام از روى زمين محو سازم ، انسان و بهائم و حشرات و پرندگان هوا را ، چون كه متأسف شدم از ساختن انسان .
البته اين توراة موجود دچار تحريف شده است و از زبانى به زبانى ترجمه شده و از هر دو نظر صحت اين تعبيرات مورد ترديد و بلكه نادرستى تعبير پشيمانى و تأسف مسلّم است ، ولى بعيد نيست كه در تعليمات اصلى و صحيح توراة در اينجا مضمون معقول و درستى براى بداء ثبت باشد چون خدا در وصف توراة حقيقى در قرآن مجيد ( 43 سوره 5 ) فرمايد : « ما براستى توراة را فرستاديم و در آن نور و هدايت بود . . . » .
[ 4 - منظور اصلى از اين درس چيست ؟ و چه اثر اعتقادى و اخلاقى دارد ؟ ]
نكتهء چهارم : اثر اعتقادى و اخلاقى اين عقيده : اما از نظر عقيده كه معلوم شد يكى از فصول خداشناسى است بوسيلهء كمال نفس و مكمل معرفت به خدا است ، خصوص نسبت به مقام صفات و تجليات و از نظر اخلاق وسيلهء تسليم و انقياد بر هر پيشامدى است و امتحانى است براى بندگان خدا در سير الى اللَّه چنان كه يكى از حكمتهاى نسخ در احكام هم سنجش اندازهء انقياد و حسن اطاعت بندهها است از دو نظر :
1 - از نظر اينكه چون يك دستور براى بنده ادامه يافت و بدان عادت كرد ، بواسطهء تكرار و الفت و عادت جزء اعمال طبيعى او مىشود و ديگر روح عبادت و فرمانبرى از آن كم و يا نابود مىگردد و به همين جهت حكم نسخ مىشود تا نشاط عبادت و بندگى تجديد شود .
2 - آزمايش حسن طاعت ، چون بسا باشد كه با تغيير دستور در بندهء ناشايسته كه روح عبوديت او سست است ، تمرد و سرپيچى بوجود آمده و در مقام اعتراض برآيد چنانچه شيطان از همان آغاز تكليف به سجده بر آدم در