آن نمىشود و به اصطلاح علمى در اين مورد مىگويند : اشاعره خلط مصداق با مفهوم كردند و از اين خلط گرفتار خبط اعتقاد به صفات زائده بر ذات و تعدد قدماء شدهاند . اراده در بشر طبق تحقيقى كه در شرح خبر " جنود عقل و جهل " گذشت يك فعل اختيارى درونى است و به عبارت ساده : چنگ انداختن روح است به كارى كه انجام مىدهد بوسيلهء ابزار تن ، پس از مقدمات آن كه تصور شود ، و سنجش عمل و امكانات تحقق آن است ، و بنا بر اين اراده در درون انسان است و بوسيلهء حركت اندام تن به عمل اثر مىكند ولى ارادهء حق همان توجه ايجادى او است به خلق چيزى و اين توجه ايجادى به اعتبار نسبت به خدا ارادهء او است و به اعتبار نسبت او به خلق مشيت او است و چنانچه از اين اخبار فهم شود حقيقت اراده و مشيت يكى است . ضد در اصطلاح به هر يك از دو امر وجودى غير قابل اجتماع با يك ديگر گفته شود مانند سپيدى و سياهى و در برابر تخالف تضاد تخالف عدم و ملكه و تناقض و نفى و اثبات هم هست و بسيارى از اين مثالها كه مرحوم كلينى در اين كليات باب صفات ذات صفات فعل آورده بر ضدّين تطبيق نشوند ، مثلا تقابل جهل و علم ، عجز و قدرت ، موت و حيات ، تقابل عدم و ملكه است نه تقابل دو ضد و ظاهر كلمهء " ضد " در اينجا به مفهوم لغوى و به معنى صرف مخالف استعمال شده است . اسم كه به معنى داغ نهادن يا از فراز گرفتن است عبارت از نشانه و نشان دهنده چيزى است كه آن را مسمى يا نامدار مىخوانند و اسم ، لفظى باشد و كونى ، در اينجا به يك اسم كونى مطلق اشاره شده است و از آن به مقام فعليه مطلقه يا وجود منبسط و فيض كلى حق تعبير كنند .
اجزاء اربعه و اركان دوازدهگانه و اسماء سيصد و شصت شماره به حساب چهار فصل و دوازده ماه و سيصد و شصت روز يا سيصد و شصت مدار
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 591
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥٩١