تحكيم و تسلط عرب بر عالم تفسير مىكرد و مىگفت : اسلام از آن عرب است و عرب حاكم جهان و همهء اوضاع جهان بايد بر مصالح عرب تطبيق شود .
2 - نظر دانشمندان بزرگ اسلامى به رهبرى على بن ابى طالب ( ع ) :
اين نظريه مسلمانى را جدا از عربيت مىفهميد ، و مىگفت : مسلمانى براى همه بشر است و بايد حافظ منافع عمومى باشد و بر مصالح بشريت تطبيق شود نه مصالح خصوصى عرب ، البته عرب افتخار دارد كه اين خدمت عمومى را براى عالم بشريت پايه نهاده است و اجراء مىكند ، سلمان و ابو ذر و مقداد از اين نظريه كاملا پشتيبانى مىكردند ، روح اختلافى كه در مجتمع اسلامى با تحولات پديد مىشد همين بود .
همين اختلاف نظريه در سقيفه حكمفرما بود ، در انتخاب عثمان بر عليه امير المؤمنين حكمفرما بود ، در حادثهء انقلاب بر عليه عثمان حكمفرما بود ، و سرّ تزلزل حكومت على ( ع ) همين بود ، سران مسلمان عرب حاضر نبودند اسلام را به نفع عموم بشريت بشناسند و از امتيازات خود صرف نظر كنند ، همه بر ضد على ( ع ) همدست شدند و نقشه كشيدند تا او را شهيد كردند ، حكومت بنى اميه با همين نظريه عمرى روى كار آمد و فعاليت شديدى شروع كرد و حوادث ننگين و اسفناكى به بار آورد و جهان بشريت كه زير محيط حكومت اسلامى بودند بر عليه آنها همدست و همداستان شدند و حكومت شوم آنها را برانداختند و اين حكومت جديد كه با نيروى عمومى فكر بشرى بدرقه و تأييد مىشد بر اساس تعقل و آزادى و علم و دانش بوجود آمد و رجال باهوش ايرانى در شئون مختلفه زير نظر خلفاى وقت رهبرى اجتماع اسلامى را به دست گرفتند .
ابو حنيفه در فقه ، ابن مقفّع در ادب و تنظيم قوانين ، برمكيان در سياست و تدبير كشور ، بنى نوبخت در تأسيس دانشگاه و بسط معارف ، نمونه از
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 503
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥٠٣