سوره 9 ) : « خدا را شيوه نبوده است كه مردمى را گمراه كند و از راه به در برد پس از آنكه آنها را هدايت كرده است تا به جايى كه راه تقوى را براى آنها آشكار كرده باشد » ( خدا قومى را به گمراهى نياندازد تا آنكه براى آنها آنچه وسيلهء پرهيزكارى است بيان كند ) فرمود : تا آنكه به آنها معرفى كند آنچه او را خشنود مىكند و آنچه او را خشمگين مىسازد . و خدا فرموده ( 8 سوره 91 ) : « به نفس بشر الهام كرد راه خلاف روى و راه تقوى را » فرمود : يعنى بيان كرد چه كند و چه نكند ، و فرمود ( 3 سوره 86 ) : « به راستى ما راه را به او نموديم ، يا قدر بداند و يا ناسپاسى كند » امام فرمود : يعنى به او شناسانديم يا عمل كند يا ترك كند . محمد طيار گويد : پرسيدم از او تفسير قول خدا را ( 17 سوره 41 ) : « و اما ثمود را رهنمائى كرديم ولى كورى و گمراهى را بر هدايت و رهجوئى ترجيح دادند و پسنديدند » فرمود : يعنى به آنها نموديم و شناسانديم و در روايتى است كه يعنى براى آنها بيان كرديم .
( 1 ) 4 - حمزه بن محمد گويد : از امام صادق ( ع ) پرسيدم از تفسير قول خداى عز و جل ( 10 سوره بلد ) : « و او را به دو نجد - بلندى - رهنمائى كرديم » فرمود : مقصود نجد خوبى و بدى و بدى است .
( 2 ) 5 - عبد الاعلى گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : - اصلحك الله - در مردم ابزارى نهاده شده است كه به وسيلهء آن درك معرفت كنند ؟ گويد : فرمود : نه ، گفتم : تكليف به تحصيل معرفت دارند ؟
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 467
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤٦٧