( 1 ) 2 - حضرت صادق ( ع ) در تفسير اين آيه ( 41 سوره 13 ) :
« محو مىكند خدا آنچه را خواهد و ثبت مىكند آنچه را خواهد » فرمود : آيا محو مىشود جز آنچه ثابت نبوده ؟ و ثبت مىشود جز آنچه موجود نبوده است ؟ .
( 2 ) 3 - امام ششم ( ع ) فرمود : خدا هيچ پيغمبرى را مبعوث نكرده تا سه خصلت از او تعهد گرفته : اقرار به بندگى براى خود ، دل كندن از بتها ، و اعتقاد به اينكه خدا هر چه را خواهد پيش دارد و هر چه را خواهد پس اندازد .
( 3 ) 4 - حمران گويد : از امام باقر ( ع ) پرسيدم از قول خداى عز و جل ( 3 سوره 6 ) : « به يك مدت حكم كرد و مدت ديگرى هم نزد خودش نامبرده است » فرمود : مقصود دو مدت است : يكى حتمى و ديگرى معلق .
( 4 ) 5 - مالك جهنى گويد : از امام صادق ( ع ) پرسيدم از قول خداى تعالى ( 68 سوره 19 ) : « آيا به ياد نمىآورد انسان كه ما او را آفريديم و خود چيزى نبود » گويد كه فرمود : نه تقدير شده بود و نه هست شده بود ، گويد : از او پرسيدم از قول خدا ( 2 سوره 77 ) :
« آيا بر انسان روزگارى گذشته است كه در آن چيزى نبوده كه ياد شود » فرمود : اين در دورانى است كه مقدر بوده ولى در ياد نبوده و اسمى نداشته .
( 5 ) 6 - فضيل بن يسار گويد : از امام باقر ( ع ) شنيدم مىفرمود :
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 423
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤٢٣