پيغمبر خود محمد ( ص ) عطا كرد ، ما همان وجههء خدائيم كه در روى زمين ميان شما مىغلطيم ، مائيم ديده بان خدا در خلقش و دست رحمتش كه به بندگان دراز كرده ، شناسد ما را هر كه شناسد و ناديده گيرد ما را هر كه ناديده گيرد ، سوگند به پيشوائى متقيان ( و پيشوائى متقيان را خ ل ) .
( 1 ) 4 - امام صادق ( ع ) در قول خداى عز و جل ( 181 سوره 7 ) :
« براى خدا نامهاى نيك است وى را بدانها بخوانيد » فرمود : به خدا ما هستيم نامهاى نيك او كه از بندگان هيچ كردارى پذيرفته نيست جز به شناختن ما .
( 2 ) 5 - امام صادق ( ع ) فرمود : به راستى خدا ما را آفريد و خوش آفريد ( خوش خلق آفريد خ ل ) و صورتگرى كرد و خوش صورتگرى كرد ، و ما را در ميان بندگان ديده و ديدهبان خود ساخت و زبان گوياى خويش نمود در خلق خود ، و دست مهرورزى و رحمت كه بر سر بندگانش گشود ، ما را وجههء خود معرفى كرد كه از سوى آن به وى گرايند ، و باب خود ساخت كه بر او رهنما باشد و گنجينه دار خود مقرر كرده در آسمان و زمينش . به بركت وجود ما ، درختان ميوه دهند و ميوهها برسند و نهرها روان باشند ، به بركت ما باران فرو بارد و گياه زمين برويد و بوسيله پرستش ما خداوند پرستيده شد و اگر ما نبوديم خداوند را نمىپرستيدند .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 415
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤١٥