( 1 ) براى چيست ؟ موصوف نگردد و مكانى ندارد .
آن خدائى كه از امور نهانى درونى دارد و در خردها آشكار است بدان چه در آفرينش او از نشانههاى تدبير عيان است ، آن خدائى كه از پيغمبرانش پرسيدند و او را به حد و داشتن جزء نستودند بلكه به افعالش ستايش كردند و به آياتش به دو رهنمائى نمودند ، خرد انديشه پيشهها انكارش نتوانند زيرا كسى كه آسمانها و زمين با آنچه در آنها است و ميان آنها است آفرينش او است و او صانع همه آنها است توانائيش انكار ناپذير است ، آن خدائى كه از خلق بدور است و چيزى همانندش نيست ، آن خدائى كه خلق را براى پرستش خود آفريد و بر طاعت خود توانا كرد بوسيله نيروئى كه در آنها نهاد و بواسطهء حجج خود عذر آنها را بباد داد و در نتيجه با بيّنه و دليل هر كه هلاك شود هلاك شده و به لطف او هر كه نجات يافته ناجى است و از آن خدا است تفضل از آغاز تا بازگشت ، سپس خدا ( سپاسش باد ) با سپاس خويش جهان را گشود و امر دنيا و آخرت را با سپاس خود پايان بخشيد و فرمود ( 75 سوره 39 ) : « ميان آنها بدرستى قضاوت شد » و گفته شد : الحمد لله رب العالمين .
سپاس از آن خدا است كه بىكالبد لباس كبريائيش در بر ، و بىهيكل رداى جلالش در خور است ، آنكه به وضع فنا ناپذيرى بر عرش استوار است و بىفاصله و بىتماس بر خلق فرازنده است ، سوئى ندارد كه بدان رسند و مانندى ندارد كه از آنش شناسند ، هر كه جز او جبارى نشان دهد خوار است و هر كه در برابرش بزرگى فروشد زبون است ، همه چيز براى عظمتش فروتن است و فرمان گذار حكومت و عزت او است ، گردش ديدهها از دريافتش
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 409
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤٠٩