( 1 ) خدا خشم گيرد نشانهاش اين است كه فرشتگانى كه عرش را به دوش دارند سنگينى آن را بر دوش خود دريابند و روى نياز به خاك گذارند و سجده كنند ، و چون خشم خدا برود عرش سبك گردد و به جايگاه خود برگردند .
ج - از آن وقت كه خداى تعالى ابليس را لعن كرد تا امروز بر او در خشم است ، بگو به من چه وقت از او خشنود شده است ، خدا در همين وضعى است كه تو توصيف كردى هميشه بر او خشمناك است و هم بر دوستان و پيروان او ، چطور دليرى مىكنى كه پروردگار خود را به ديگر گونى از حالى به حالى متصف سازى و بگوئى آنچه بر مخلوق رخ مىدهد بر او هم رخ مىدهد ، منزه باد و برتر ، او هميشه با هر چه نابود شده است برجا بوده و با هر چه دستخوش تغيير شده دگرگونى نداشته و به همراه آنچه تبديل شود تبديلى نپذيرد هر چه جز او است در قبضه او و زير سرپرستى و تدبير او است ، همهشان به دو نياز دارند و او از هر كسى جز خودش بىنياز است .
( 2 ) 3 - فضيل بن يسار گويد : امام صادق ( ع ) را از قول خداى جل و عز ( 255 سوره 2 ) : « در بر دارد كرسى او آسمانها و زمين را » پرسش كردم ، فرمود : فضيل ، هر چيزى در كرسى است ، آسمانها و زمين و هر چيزى در كرسى است .
( 3 ) 4 - زرارة بن اعين گويد : از امام صادق ( ع ) پرسيدم از قول خداى جل و عز : « وسع كرسيه السموات و الارض » مقصود اين است
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 379
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٧٩