باب حدوث اسماء
( 1 ) 1 - امام صادق ( ع ) فرمود : به راستى خداى تبارك و تعالى يك نامى آفريد به اين اوصاف :
1 - آواز حرفى ندارد .
2 - به زبان گفته نشود .
3 - شخصيتش در جسد و كالبدى نيست .
4 - شباهت به چيزى مطلقا ندارد .
5 - هيچ رنگ آميزى در او نيست .
6 - اين سو و آن سو از آن منتفى است و حد و نهايت در آن نيست .
7 - احساس هر متوهم تيز نظرى از آن ممنوع است .
8 - در پرده است و نهان نيست .
اين نام را كلمهء تامه مقرر ساخت و از چهار جزء همزمان آن را بپرداخت و سه نام از آن را براى نياز خلق پديدار كرد و يكى را در پرده گذاشت و آن اسمى است مكنون و مخزون ، اين نامها كه پديدار شد ظاهرشان الله تبارك و تعالى است ، خداى براى هر يك از اين نامهاى سهگانه چهار ركن مقرر ساخت كه مىشود 12 ركن و براى هر ركنى از آنها سى اسم مقرر ساخت كه بدان منسوبند ، پس خداست ، رحمان ، رحيم ، ملك ، قدوس ، خالق ، بارى ، مصور ، حى ، قيوم ، بىچرت و خواب ، دانا ، آگاه ، شنوا ، بينا ، حكيم ، عزيز ، جبار ، متكبر ، علىّ ، و عظيم ، مقتدر ، قادر ، سلام ، مؤمن ، مهيمن ، [ بارى ] ،