خود جسم نيست ، هر صورت و نقشهاى به قلم قدرت بكشد و خودش صورت نيست ، ستايش او و الا است و نامهايش مقدستر از آن است كه براى او مانندى باشد ، او است و جز او نيست ، نيست به مانندش چيزى و او است شنوا و بينا .
( 1 ) 11 - فضيل بن يسار گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم مى فرمود :
به راستى خدا وصف نشود ، با اينكه در كتاب خود فرموده ( 91 سوره 6 ) : « خدا را به اندازهء شأن او بر آورد نكردند » و نتوانند كرد ، به هيچ اندازه خدا وصف نشود جز آنكه از آن بزرگتر است .
( 2 ) 12 - امام صادق ( ع ) فرمود : خدا بزرگ است و و الا ، بندهها نتوانند او را بستايند ، و به عمق بزرگواريش نرسند ، ديدهها او را درك نكنند و او ديدهها را درك كند و او است لطيف و خبير ، به چه طور است ، و در كجا ، و در چه سو است ، موصوف نباشد ، چگونه به چگونه است وصفش كنم ؟ با اينكه او چگونگى را پديد آورده است تا تحقق يافته ، چگونگى از آنجا شناخته شده است كه ما را با چگونگى آفريده است و گر نه تحققى نداشته ، يا چگونه او را به " كجا است " وصف كنم با اينكه او است كه كجا را بوجود آورده تا وصف كجائى به خود گرفته و ما جايگزينى را از آنجا فهم كرديم كه او ما را جايگزين ساخت ، يا چگونه او را به در چه سو است وصف كنم با اينكه او است آن كه به در چه سوى است تحقق بخشيد تا چه سوئى نمودار گرديد ، و ما به سوى آفرينى او براى ما ، سوى را فهميديم . نتيجه اينكه خداى تبارك و تعالى به هر مكان اندر است و از هر چيز بيرون است ، ديدههايش
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 299
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٩٩