امام ( ع ) فرمود : به راستى خداى تبارك و تعالى مكان را در لا مكان آفريده و در بىكيفيتى كيفيت را پديد آورده و به نيروى خود تكيه دارد ، آن مرد برخاست و سر آن حضرت را بوسيد و گفت : گواهم كه شايسته پرستشى جز خدا نيست ، و محمد ( ص ) رسول خدا است و على وصى رسول خدا است و پس از او سرپرست آنچه را كه رسول خدا ( ص ) سرپرستى مىكرد ، و گواهم كه شما امامان راستگو هستيد و شخص شما جانشين پس از آنهائيد .
( 1 ) 3 - مردى حضور امام باقر ( ع ) آمد و گفت : به من خبر ده كه پروردگارت از كى بوده است ؟ فرمود : واى بر تو ، نسبت به چيزى كه نبوده گويند از كى بود شده ، به راستى پروردگارم - تبارك و تعالى - بوده است و هميشه بوده است زنده و بىچگونگى ، براى او بود شد ، نيست و بودن او را چطور بودن نباشد ، مكانى ندارد ، در چيزى قرار ندارد و بر چيزى هم نيست ، براى موقعيت خود جايى پديدار نكرده و پس از بوجود آوردن همه چيز نيروى جديدى نيافته و پيش از آفرينش آنها ناتوان نبوده و پيش از پديدار كردن مخلوق هراسى نداشته ، به چيزى كه توان نامش برد مانند نيست ، پيش از آنكه دست به آفرينش زند از ملك و سلطنت تهيدست نبوده و پس از رفتن همه چيز هم تهيدست نباشد ، هميشه بىپيوست زندگى به او به ذات خود زنده است و ملك است و توانا است پيش از آنكه چيزى پديد آرد و ملك جبارى است پس از پديد آوردن جهان هستى ، بودنش را چگونگى و رنگى نيست ، جاى ندارد و مرزى ندارد ، بوسيله شباهت به چيزى شناخته نشود . هر چه
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 259
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٥٩